Wat als ik wél nog kan verbinden, alleen op een andere manier Anné Linden. Mijn mentor en vooral: mijn tweede moeder. Zes maanden geleden is ze gestorven. Deze week was het haar verjaardag. De eerste zonder dat ik haar kon bellen. Ik stuurde een berichtje naar haar zoon, Raven. Hij stuurde terug: “Je weet toch dat ze er altijd voor je is, in jouw onbewuste geest.” Ja. Dat weet ik. En ik was blij met die herinnering. Anné heeft mij gevormd. Ze heeft me geleerd hoe je kan communiceren met de...

We zoeken allemaal naar geluk. Want de tijd die we hier op aarde zijn, mag toch ook gewoon mooi zijn. En toch leren we al vroeg dat het leven ook pijn kent. Verdriet. Angst. Teleurstelling. Logisch dus dat ons brein ons wil beschermen. Niet nog eens gekwetst worden.Niet nog eens afgewezen worden.Niet nog eens falen. Ons beschermingssysteem doet precies waarvoor het gemaakt is: het speurt voortdurend naar mogelijk gevaar. Ik merkte het onlangs op mijn moto. Ik reed door een prachtig landschap...

Ik had een weekend gepland met studie, sport, werk en nieuwe ideeën. Precies de dingen waar ik tijdens een drukke werkweek niet aan toekom. Maar telkens wanneer ik eraan wilde beginnen, kwam hetzelfde gevoel opzetten: een zwaarte, een verdriet dat zich vastzette op mijn borst. Niet de eerste keer. En dat maakte me vooral gefrustreerd. Want ik hou van creëren. Nieuwe opleidingen bedenken, schrijven, brainstormen, plannen maken. Net dan overvallen worden door verdriet voelt als sabotage. Zeker...