Jij bent oké!

Happy Tip: Je bent oké!

Hoe vaak twijfel jij aan jezelf?

Hoe vaak hoop je dat iemand anders bevestigt dat je goed bezig bent? Hoeveel doe je niet, omdat je niet zeker weet of het wel zal lukken?

Onze eigenwaarde en ons zelfvertrouwen bepalen veel meer dan we denken. Ze beïnvloeden wat we doen, wat we niet doen en vooral: hoe we het doen.

Elke angst voor falen. Elke angst voor afwijzing. Elke vorm van zelftwijfel.

Het zet ons in een kramp.

En in die kramp zijn we vaak niet op ons best. We genieten minder. We controleren meer. We durven minder vrij bewegen.

Waarom houden we daar dan toch zo hard aan vast?

Omdat die kramp ooit nuttig was. Omdat die spanning jou misschien wilde helpen. Misschien zegt die kramp: ‘Doe harder je best.’ ‘Maak geen fouten.’ ‘Zorg dat mensen zien dat je goed bezig bent.’

Ik merk het zelfs wanneer ik supporter ben voor mijn hockey-kids. Creëer ik nu vertrouwen? Of creëer ik onbewust druk?

Want zeggen dat iemand beter kan, komt vaak vanuit geloof in die persoon. Maar een kind kan ook horen: ‘Wie ik nu ben, is nog niet goed genoeg.’

Daarom is het zo belangrijk om zijn en doen van elkaar te leren onderscheiden.

Jouw zijn is oké. Altijd.

Je gedrag, je prestaties, je keuzes…die kunnen groeien, veranderen en verbeteren. En dat is normaal.

Je hoeft niet altijd op je best te zijn om waardevol te zijn.

De echte vraag is dus: Moet succes leiden tot eigenwaarde?

Of mag eigenwaarde net de basis zijn van waaruit je met plezier groeit, leert en probeert?

Dat is een wereld van verschil.

En toch willen veel mensen die kramp niet loslaten. Omdat ze vertrouwd voelt.Omdat controle veilig lijkt.

Maar vechten tegen die kramp helpt niet.

Probeer liever eens deze vraag: ‘Wat wil die kramp eigenlijk voor mij?’

Misschien is het antwoord: ‘Ik wil dat je slaagt.’ ‘Ik wil dat mensen zien hoe hard je je best doet.’ ‘Ik wil dat je goed genoeg bent.’

En eerlijk? Daar is niets mis mee.

Maar dan komt de belangrijkste vraag:

‘Hoe zou ik me voelen als ik al geslaagd was?’

Rustiger? Vrijer? Trots? Ontspannen? Zelfverzekerd?

Voel dat eens.

Want op dat moment verandert er iets. Je verschuift van spanning naar vertrouwen. Van controle naar aanwezigheid.

En je herinnert jezelf aan iets essentieels:

• Jouw zijn is oké.

• Je hoeft niet perfect te zijn om waardevol te zijn.

• Groei hoeft niet voort te komen uit tekort.

• Je mag leren zonder jezelf af te wijzen. • Eigenwaarde hoeft niet verdiend te worden. • In je gedrag mag je groeien. In je zijn ben je al oké.